دوسش دارم بي هيچ دليلي

من هم آرمان و دوست داشتم.من هميشه رك بودم، با خودم بيشتر از هر كس ديگه اي؛من دوسش داشتم و براي جذبه ي بينمون دليل خاصي هم نداشتم.هر چند جايي نميدونم دقيق كجا يا حتي كي ، بهم كفته بود كه هيج وقت براي دوست داشتن واقعيت دليل پيدا نميكني...يكي رو دوست داري و چراش برات خيلي هم نبايد مهم باشه

آرمان به من حس آرامش و امنيت ميدهكنارش بودن يه حسي لطيفي بهم ميده .بي قرارم نميكرد و منم به حس بي قراري احتياج نداشتم.دختر بچه ي15ساله كه علاقه و عشق برام به معني بي قراري باشه،براي من كه تمام زندگيم مبارزه كرده بودم،براي هر چيزي تلاش مضاعف كرده بودم.علاقه،كوبش قلب به معني نوازش بود،يه احساسي كه به سبكي و نرمي حرير باشه حتي اگه مردت خودش به سختي فولاد باشه و يكم متعصب